Przywróć technikę wypalania Clay Brick Tiles

Płytki z różnokolorowej cegły glinianej wykorzystują kontrolowane różnice w odcieniu i powierzchni, aby ściana sprawiała wrażenie warstwowej, a nie jednolitej. Archiwalna seria „Restore” firmy LOPO prezentowała ciepłe, grafitowe i cętkowane efekty wypalanej gliny na cienkich płytkach ceglanych i grubszych formatach cegieł. Wartość projektu tkwi w rozpiętości między egzemplarzami, a nie w jednym, odizolowanym egzemplarzu.

Artykuł z 2018 roku powiązał ten wygląd z tlenkami i specjalną techniką wypalania. Dokładne aktualne receptury i warunki wypalania zależą od konkretnego produktu, dlatego niniejszy przewodnik koncentruje się na tym, co zespół projektowy może zweryfikować: wypalone próbki, zatwierdzone warianty, format, wydajność, mieszanie i montaż.


Ciemne, pstre płytki z cegły glinianej na kanciastym budynku i zakrzywionym podsufitce
Ciemne płytki z gliny występują zarówno na kanciastych ścianach zewnętrznych, jak i na zakrzywionym, osłoniętym suficie, gdzie światło i kąt patrzenia uwydatniają różnice tonalne.

Zrozumienie wyglądu serii Restore

„Restore” to historyczna nazwa serii LOPO, a nie standardowa klasyfikacja techniczna. Opisuje ona celowo postarzaną lub nastrojową rodzinę powierzchni, w której sąsiadujące elementy mogą wydawać się jaśniejsze, ciemniejsze, cieplejsze, chłodniejsze lub bardziej nakrapiane. Takie zróżnicowanie sprawdzi się zarówno we współczesnych budynkach, jak i w projektach, w których liczy się głębia postarzanego muru.

Na kolor ceramiki może wpływać skład gliny, obróbka barwnikami zawierającymi tlenki, przygotowanie powierzchni, atmosfera pieca, profil temperaturowy i chłodzenie. Dokładne zestawienie składników dla danego produktu powinno pochodzić od jego producenta. Zdjęcie nie pozwala na ustalenie, czy wykończenie jest w kolorze kryjącym, angobą, szkliwem, efektem redukcji, czy inną obróbką, a te metody mogą mieć różne właściwości wizualne i użytkowe.

Oddziel celową zmienność od niespójności

Naturalny wygląd nie oznacza braku kontroli. Architekt powinien opisać zakres wizualny, poziom kontrastu i pożądany rozkład. Wąskie przejście między kolorami może sprawiać wrażenie jednego, spokojnego pola; szerokie przejście tworzy mocniejszą mozaikę. Żadna z opcji nie jest automatycznie lepsza – wybór powinien uwzględniać skalę budynku, jego geometrię i odległość od niego.

Zakres tonalny

Określ dopuszczalne granice światła i cienia, a także wszelkie ciepłe, zimne lub jaskrawe przejścia między nimi.

Zakres powierzchni

Sprawdź, czy chropowatość, połysk, plamistość i charakter krawędzi są stałe, czy też celowo zmienne.

Dystrybucja ścienna

Zdecyduj, czy jednostki mają być mieszane losowo, łączone według reguły czy układane według zaprojektowanego gradientu.

Wady podlegające odrzuceniu należy wymienić oddzielnie od akceptowalnych odchyleń. Pęknięcia, odpryski, odkształcenia, zanieczyszczenia lub niepełne wykończenie stanowią problemy jakościowe; ciemniejszy odcień wypalenia w zatwierdzonych granicach może być częścią projektu.


Pionowe paski próbek pokazujące zróżnicowane kolorystycznie cegły glinianej
Przykładowe paski pokazują, dlaczego wykończenie w różnych odcieniach powinno zostać zatwierdzone jako grupa: relacje między sąsiadującymi jednostkami tworzą ostateczną paletę barw.

Zatwierdź zakres z wypalonymi próbkami granicznymi

Zacznij od aktualnie wypalonych próbek, uwzględniając proponowaną bryłę, wykończenie, rozmiar i metodę produkcji. Wybierz grupę docelową i fizyczne granice dopuszczalnych odchyleń, opisz każdą próbkę i zanotuj datę zatwierdzenia. Przejrzyj zestaw w świetle dziennym i w odpowiednim świetle sztucznym, zarówno płasko, jak i pod kątem, ponieważ szorstkie lub półpołyskowe powierzchnie zmieniają się pod wpływem światła.

Większa tablica próbna lub makieta są niezbędne, gdy kontrast kolorów jest silny. Pokazują, czy poszczególne atrakcyjne elementy tworzą spójną ścianę. Należy uwzględnić proponowaną szerokość spoin oraz kolor zaprawy lub fugi; jasne spoiny oddzielają poszczególne elementy, podczas gdy ciemniejsze często scalają całość.

Unikaj zatwierdzania pojedynczego układu scalonego: jedna płytka może potwierdzić fakturę lub przybliżony odcień, nie może jednak definiować mieszanki wielotonowej ani wskazywać na ryzyko powstawania skupisk.

Wybierz format i teksturę odpowiednią do odległości oglądania

Długie, wąskie płytki ceglane tworzą wyraźny, poziomy rytm. Mniejsze płytki zapewniają delikatniejszą fakturę i więcej spoin. Surowe, ręcznie formowane lub przypominające kamień powierzchnie tworzą głębsze cienie z bliska, podczas gdy płaskie płytki podkreślają kolor i spojenie. Przed uzupełnieniem siatki elewacji prosimy o podanie aktualnych rozmiarów, grubości i opcji narożników.

Ściany zewnętrzne i wewnętrzne stawiają różne wymagania. Wybór materiałów zewnętrznych wymaga spełnienia odpowiednich kryteriów klimatycznych, narażenia na działanie wody, warunków zamarzania i rozmarzania (w stosownych przypadkach), wiązania lub mocowania, odporności na wiatr i ogień. W przypadku ścian wewnętrznych większy nacisk może być położony na odporność na uderzenia, czyszczenie, narożniki i przejścia. Zastosowanie na podłodze, schodach lub chodniku wymaga produktu o udokumentowanej odporności na ruch, poślizg i ścieranie; płytki ścienne nie powinny być uważane za odpowiednie.


Próbki szaro-brązowych, pstrych ceglanych ścian i wykończenia glinianego
Szare, brązowe i połyskujące powierzchnie mogą wyglądać inaczej w zmieniającym się świetle dziennym – luźna próbka, mały panel i cała ściana.

Prawidłowo wykonaj szczegółowe rysunki cienkich płytek i pełnych cegieł

Format: Kluczowe pytania dotyczące koordynacji
Cienka płytka z cegły glinianejJaki jest rodzaj podłoża, kleju lub retencji mechanicznej, materiału łączącego, strategii ruchu i ścieżki wilgoci?
Cegła pełna lub pustaCo podtrzymuje mur, wiąże go, kompensuje ruchy i zarządza drenażem pustej przestrzeni?
Element narożny lub zwrotnyCzy specjalna jednostka zachowuje zamierzone wiązanie, fakturę i kolor wokół widocznej krawędzi?
Strefa zakrzywiona lub podsufitowaCzy geometria, mocowanie i wytyczanie jednostki są dostosowane do powierzchni bez konieczności wykonywania zbyt wąskich cięć lub słabego nośności?

W przypadku systemów klejonych należy przestrzegać zatwierdzonej przez projekt specyfikacji przygotowania podłoża i montażu. W przypadku systemów podpartych mechanicznie lub murowanych, odpowiedzialny inżynier musi zweryfikować obciążenia, kotwy, ściągi i podparcie. Sam wybór materiału ceramicznego nie definiuje kompletnego montażu ściennego.


Ciemne, puste cegły gliniane ułożone w próbce ściany murowanej
Grubszy format cegły dziurawki zmienia wymagania dotyczące podparcia, wiązania i montażu, nawet jeśli wizualnie przypomina cienką cegłę.

Kontrola produkcji, pakowania i mieszania na miejscu

Uzgodnij, ile sztuk lub partii zostanie sprawdzonych pod kątem zgodności z zatwierdzonym zakresem i zachowaj opatrzone etykietą próbki referencyjne. Opakowanie powinno zawierać informacje o rodzinie kolorów, partii i wysokości lub strefie, tam gdzie to konieczne. Jeśli zamierzony wygląd ma być mieszany, podczas instalacji należy pobrać próbki z kilku palet, zamiast uzupełniać jeden obszar z jednej palety.

Dokonaj przeglądu prac reprezentatywnych wcześnie, zanim ukończona zostanie duża ściana. Dokonaj przeglądu z normalnej odległości publicznej i z bliskiej odległości, zanotuj wszelkie zatwierdzone zmiany w schemacie mieszania i chroń powierzchnię przed uszkodzeniami spowodowanymi zaprawą, klejem i czyszczeniem. Zamów odpowiednie części zamienne, które odzwierciedlają cały zakres, a nie tylko docelowy odcień.

Odkryj LOPO asortyment płytek terakotowych, opcje cegły terakotowej, projekty architektoniczne z terakoty.

Zamów zestaw próbek cegły glinianej o różnych kolorach

Prosimy o przesłanie lokalizacji projektu, wysokości, preferowanego formatu, gamy kolorów i rodzaju powierzchni, szacunkowej ilości, zastosowania, wymagań wydajnościowych i programu. LOPO może przeanalizować aktualną wykonalność produkcji i przygotować odpowiednie wypalone próbki oraz informacje o produkcie do oceny.